Wcale nie miałam ochoty na ten związek. Taką mam dumę własną i stereotypy w głowie. Nie paliło mi się na przecieranie tej ścieżki. Ja w Urzędzie Pracy? No way, ze znalezieniem pracy poradzę sobie sama! Na pewno nie będę się spowiadać przed urzędnikami, czy szukam, jak szukam, dlaczego jeszcze to trwa.

Co mnie w takim razie skłoniło?

Kropla drąży skałę. Gdy przez dłuższy czas szuka się pracy i wysiłki nie dają takiego rezultatu, jaki by się chciało, różne pytania i wątpliwości przychodzą do głowy. Między innymi przyjaźniej się patrzy na rozwiązania, których nie brało się dotąd pod uwagę. Pomyślałam, „A może Pôle Emploi otworzy mi jakieś drzwi, coś ułatwi? Może jednak warto wejść w ten system?” Jednocześnie, kontakt z urzędem postanowiłam wykorzystać jako materiał badawczy. Życie we Francji dla wielu ma w końcu ma również i taką twarz. Sprawdźmy, jak to działa!

Mulhouse

Rejestracja, nic po łebkach

Chętnie bym zrobiła porównanie z sytuacją z polskim Urzędem Pracy, ale nie mam doświadczeń własnych. Informacje, które posiadłam drogą czytelnictwa prasy, wskazują natomiast na przepaść kulturową i organizacyjną. Z szybkiej analizy porównawczej stron internetowych, francuska wychodzi na wyjątkowo rasową i poważną instytucję. Bardzo rozbudowany serwis, dużo materiałów pomocniczych, filmiki, artykuły pomagające szkolić umiejętności szukania pracy, propozycje szkoleń i staży.

Zapisanie się jest procesem zajmującym dłuższą chwilę. Nie da się go przejść w 5 minut, czy zrobić byle jak, aby tylko się zarejestrować. Wypełnianie wielu stron informacji dotyczących swojej historii zawodowej i edukacyjnej przypomina co najmniej aplikowanie na stanowisko do Rady Europy. Różnica jest taka, że tutaj nie każą pisać listu motywacyjnego. Wypełnić należy za to wiele rubryk i ankiet, które w najdrobniejszych szczegółach pozwalają określić twoją kategorię „demandeur d’emploi” – poszukującego zatrudnienia.

Trzeba precyzyjnie wiedzieć, jakiej pracy się szuka. Każdy Francuz w toku skolaryzacji nabywa tak zwany profil zawodowy. Pisałam o tym trochę szerzej w jednym z poprzednich tekstów „O szukaniu pracy we Francji”. Pokrótce, każdy po szkole policealnej, BTS-ie czy studiach szuka zatrudnienia w swojej specjalizacji. Rozbieżność branż między kierunkiem studiów a doświadczeniem zawodowym? To się rzadko zdarza.
Wypełniając formularze trzeba będzie więc określić swój zawód. Jeśli masz w najbliższych planach dokształcanie się i zmianę branży, będziesz mógł to uwzględnić w osobnej rubryce.

Podczas rejestracji pod ręką przydaje się CV (albo świadectwa pracy, w końcu i tak potem trzeba je przedstawić konsultantowi) z datami zatrudnienia w poprzednich miejscach pracy z ostatnich 28 miesięcy oraz informacja o stawkach brutto z tychże umów.
Z potrzebnych dokumentów to przede wszystkim dowód tożsamości oraz Carte Vitale, karta ubezpieczenia zdrowotnego wydawana przez francuską Kasę Chorych. Jest co prawda możliwość przyjęcia w poczet zarejestrowanych i bez niej, ale nie będziemy mieli prawa do jakiejkolwiek pomocy finansowej. Natomiast, gdy się o nie staramy będzie nam potrzebne jeszcze francuskie konto bankowe, dokument U1(E301) dotyczący ostatnich 13 miesięcy pracy oraz paski płacowe z tego okresu.

Pierwsze korzyści

Przy okazji zapisywania się do Pôle Emploi po raz kolejny gruntownie przeanalizowałam relację między swoim wykształceniem i doświadczeniem (jestem klasycznym profilem atypique) i znalazłam wyjście, które najlepiej opisuje mnie zawodowo. W zasadzie nawet się nie spodziewałam, że dowiem się czegoś nowego, a tu taka niespodzianka.

Po rejestracji automatycznie otrzymujemy datę pierwszej konsultacji z naszym osobistym doradcą w oddziale Pôle Emploi. Moje spotkanie trwało dwie godziny i podejrzewam, że jest to standardowy czas przeznaczony na każdą nową osobę. Na początku jednak dostałam porządną.. burę, jak uczniak, że spóźniłam się 7 minut. Niemal odmówiono mi wejścia. Plusik z kolei taki, że urząd analizuje moją sytuację, aby upewnić się, czy przysługuje mi jakaś pomoc finansowa. Taka sytuacja to automat a nie wyraz czystej sympatii. Ale przecież jeśli system socjalny państwa przewiduje pomoc, to warto z niej skorzystać.

francuskie CV modele

Rzeczywiście, w planach mam le projet, powrót na studia. PE obiecał natomiast, że w przypadku gdybym musiała dojeżdżać do innego miasta na kurs przygotowawczy do egzaminów, to dostanę zwrot (częściowy lub pełny) za bilety na pociąg.

W czasie rozmowy wyraziłam również chęć przejścia się na szkolenie (atelier) z pisania listów motywacyjnych. Ja rzadko odmawiam dodatkowych szkoleń, jakie ktoś ma ochotę mi je zapewnić. Urząd zareagował błyskawicznie, atelier zostało zorganizowane kilka dni później. Ale jak potoczyła się ta historia, to opowiem Wam następnym razem.

Może Cię też zainteresować:

Pôle Emploi lekcja #2: traktuj go poważnie
Pôle Emploi lekcja #3: nie traktuj go zbyt poważnie

Przeczytaj więcej na podobny temat: